http://buy-game.ir

روزی روزگاری: مسیر هموار پیروزی | نقد و بررسی Need for Speed: Undercover

0


روزی روزگاری: مسیر هموار پیروزی | نقد و بررسی Need for Speed: Undercover

طبیعتا کسی نیست که فرنچایز Need for Speed را نشناسد. فرنچایزی که طرفداران زیادی برای خود دارد و آن‌قدر هم قدیمی هست که تقریبا هر گیمکن در هر رده سنی یک یا چند نسخه از آن‌را گیم کرده باشد. در چند هفته اخیر سعی کردیم که با اضافه کردن نقد و بررسی‌های نسخه‌های مختلف NFS آرشیو دنیای گیم را کامل کنیم. در این چند هفته اخیر نقد و بررسی آخرین نسخه منتشر شده از فرنچایز Need for Speed یعنی Payback را تقدیمتان کردیم. پیش و پس از آن هم نقد نسخه‌های قدیمی‌تر مثل Carbon، The Run و Hotpursuit را هم شخصا نوشته‌ام. روند کامل کردن این آرشیو را امروز می‌خواهیم با نسخه Undercover ادامه دهیم. پس با ما همراه باشید.

عنوان Need for Speed: Undercover را می‌توان دوازدهمین نسخه از فرنچایز Need for Speed دانست. گیم سال ۲۰۰۸ منتشر شد و ساخت آن حدود ۱۶ ماه طول کشید. گیم در شرایطی منتشر شد که حتی مدیر عامل EA نیز به این قضیه که Need for Speed ProStreet ( نسخه قبل از Undercover ) یک گیم خوب نبوده اعتراف کرد. ProStreet به لحاظ اقتصادی نیز عملکرد خوبی نداشت و نتوانست فروش خوبی داشته باشد و Undercover قرار بود یک گیم خیلی بهتر شود. که البته همین‌طور هم شد و اگرچه Undercover را نمی‌توان جزو بهترین NFS‌ها دانست ولی گیم بدی هم نبود و عده زیادی از آن لذت بردند. اگر Undercover را گیم کرده باشید متوجه هستید که یکی از مشخصه‌های آن، تعقیب و گریزهای پلیسی بود. به گفته خود سازندگان، در ساخت Need for Speed Undercover از فیلم‌های اکشنی از جمله The Transporter ( فیلم معروف با گیم جیسون استاتهام ) الهام گرفته شده است. جالب این‌جاست که به گفته سازندگان، روند ساخت Need for Speed Undercover قبل از انتشار ProStreet آغاز شده. در واقع قرار بود Need for Speed Undercover یک NFS دیگر شبیه به Most Wanted باشد با ویژگی‌های جنگاهتر. البته در نهایت Undercover هرگز یک گیم مثل Most Wanted نشد! به لحاظ سیستم کلی گیم شاید ولی در هنگام گیم متوجه می‌شنگاه که Undercover علی‌رغم سرگرم‌کننده بودنش، فرسنگ‌ها با Most Wanted فاصله دارد. Need for Speed Undercover در پایان با بازخوردهای ضد و نقیضی رو به رو شد و نمی‌توان آن را یک گیم کاملا خوب یا کاملا بد دانست. به بیان دیگر، این‌که گیم واقعا در چه سطحی است بیشتر به نظر گیمکن برمی‌گردد. با این وجود، اگر مایل به خواندن یک تحلیل و بررسی کلی از گیم هستید ما را تا پایان همراهی کنید.

گیمگر معروف، Maggie Q روی کاور عنوان Need for Speed: Undercover

گیم Need for Speed: Undercover از یک داستان بهره می‌برد. حالا این‌که داستان گیم چه ویژگی‌هایی دارد و نکات مثبت و منفی آن چه چیزهایی هستند را هم در ادامه خدمتتان عرض خواهیم کرد ولی فعلا عجله نکنید. در حال حاضر فقط می‌خواهیم داستان گیم را برایتان شرح دهیم. تمامی اتفاقات گیم در شهر طبق معمول خیالی و ساختگی Tri-City Bay رخ می‌دهند. نکته جالب حضور Maggie Q در گیم است. وی یکی از افرادیست که در گیم به شما کمک می‌کنند و عکسش هم روی کاور گیم مشخص است. گیم از جایی آغاز می‌شود که گیمکن با یک نیسان ۳۷۰Z در حال فرار از دست نیروهای پلیس شهر Tri-City Bay است. لازم به ذکر است که شهر Tri-City Bay از چهار بخش تشکیل شده که در ادامه بیشتر جزئیات این چهار بخش را شرح خواهیم داد. شخصیتی که شما کنترلش را بر عهده دارید یک پلیس مخفی است. از نام گیم هم می‌توان این موضوع را حدس زد. کار اصلی شما در کنار همکارتان مامور Chase Linh نابود کردن گروهی از مسابقه دهندگان خیابانی بوده که به نوعی درگیر قاچاق مواد مخدر به صورت بین المللی هم شده‌اند. گیمگر کاراگاه Chase Linh همان Maggie Q است که به حضورش در گیم اشاره کردیم. داستان گیم نسبت به دیگر نسخه‌ها کمی متفاوت است و یک تنوع مفید به شمار می‌رود اما مشکلی که تقریبا گریبان همه NFS‌ها را گرفته، معضل Need for Speed: Undercover هم می‌شود; شخصیت‌پردازی ضعیف! بارها به این نکته که داستان یک رکن اصلی در گیم‌های ریسینگ نیست اشاره کرده‌ایم و اینجا هم داستان و شخصیت پردازی گیم روی نمره نهایی تاثیری نخواهد داشت. ولی طبیعی است که گیمکن به داستان گیم اهمیت بدهد و بتواند با شخصیت‌های گیم ارتباط برقرار کند حتی اگر سبک گیم RPG نباشد! داستان گیم به خودی خود واقعا بد نیست! داستان یک پلیس که به گروه مسابقه دهندگان خیابانی نفوذ کرده و قصد دارد اتهامات آن‌ها را با مدرک ثابت کند ولی مشکل شخصیت‌های گیم هستند. از Need for Speed: Undercover انتظار یک داستان بی‌نقص نمی‌رود پس بیش از این درباره صحبت نمی‌کنیم و قضاوت را به خودتان می‌سپاریم. آیا به ضعف شخصیت پردازی در یک گیم ریسینگ اهمیت می‌دهید؟!

اساس گیم تقریبا مشابه با دیگر نسخه‌های Need for Speed است. شما می‌توانید در کل محیط گیم که این بار Tri-City Bay نام دارد دور بخورید و بچرخید. گیم جهان باز بوده و هیچ اجباری برای شما وجود ندارد که در مرحله باشید یا نباشید. طبق محاسبات، وسعت دنیای گیم ۱۰۹ مایل یا ۱۷۵ کیلومتر است. یکی از نکات مثبت Need for Speed: Undercover همین وسعت نقشه است. تا سال ۲۰۰۸، Undercover بزرگ‌ترین نقشه کل تاریخ Need for Speed را ارائه داده بود واین یعنی پیشرفت. اگرچه سازندگان باید بهتر به طراحی محیط می‌پرداختند – که این هم یکی از موضوعاتی خواهد بود که در ادامه بیشتر راجع به آن بحث می‌کنیم – ولی از لحاظ بزرگی، Undercover شما را به جهانی بزرگ دعوت می‌کند. طبیعتا در آغاز، به شما یک خودروی کلاس بالا داده نخواهد شد ولی با پیشرفت در گیم و به دست آوردن پول، می‌توانید ماشین‌های بهتر سوار شوید و لذت بیشتری از گیم ببرید. اساس پول درآوردن و آنلاک کردن ماشین‌ها نیز مثل دیگر نسخه‌های NFS بوده و توضیح آن تکرار مکررات است. هر چند در ادامه نحوه به دست آوردن پول و خریدن ماشین را هم برایتان بازتر می‌کنیم. شما در Need for Speed: Undercover می‌توانید سوار ماشین‌هایی از برندهای پرطرفداری چون Nissan، Dodge، Cadillac، Ford، Porsche، BMW، Aston Martin و میتسوبیشی و لامبورگینی شوید. بدین منظور اما باید بتوانید پول خوبی درآورید و در مسابقاتتان یک برنده واقعی باشید. ورآوآویکی از دلایلی که می‌توان Need for Speed: Undercover را یک گیم کامل دانست همین جهان باز بودن آن است. شما می‌توانید از کل محیط برای گشت و گذار و پیدا کردن event و چالش جنگاه استفاده کنید. به مکان‌های مخفی گیم دسترسی پیدا کنید یا برای خود چیزهای جنگاه کشف کنید و در این چند مسابقه را هم پیروز شوید و رسالت خود را کامل کنید. البته دسترسی به event‌ها به این سادگی‌ها نیست و کمی با دیگر نسخه‌های NFS تفاوت دارد. شما نمی‌توانید آزادانه در شهر بچرخید و برای خود event پیدا کنید! برای این‌که بتوانید وارد یک event شوید باید از روی نقشه نزدیک‌ترین event به محل فعلی خود را پیدا کنید. قسمت آزار‌دهنده ماجرا لودینگ اذیت‌کننده آن است که حوصله‌تان را پس از چند بار تکرار سر خواهد برد. در واقع در Undercover برخلاف بیشتر نسخه‌های Need for Speed شما دلیل محکمی برای گشتن در شهر پیدا نخواهید کرد. شاید تنها قسمت جذاب ماجرا فرار کردن از دست پلیس‌ها باشد. به جز این، هیچ چیز غیرمنتظره‌ای در محیط گیم انتظار شما را نخواهد کشید و این موضوع به مرور زمان باعث خستگی شما از گیم می‌شود. یکی دیگر از مشخصه‌های Undercover مسیرهایی هستند که در event‌ها به شما نمایش داده می‌شوند. شما در طول گیم آزاد هستید و هرجا بخواهید می‌توانید بروید; همه گیم‌های جهان باز به همین صورت هستند. اما در Need for Speed Undercover زمانی که شما در یک event باشید اوضاع کمی متفاوت می‌شود. دیگر به شما آزادی داده نمی‌شود و تنها می‌توانید از مسیرهایی استفاده کنید که خود گیم برای شما تعیین کرده است. در هر نوع مسابقه‌ای از گیم که باشید فرقی نمی‌کند; دیگر خیابان‌ها بسته شده و شما تنها از مسیرهای مشخص شده توسط خود گیم می‌توانید استفاده کنید. البته مسیرهایی که گیم به شما می‌دهد راه‌های درستی هستند و اگر آن‌ها را با سرعت مناسب طی کنید شانس پیروزی بالایی دارید ولی آیا گیمکن ترجیح نمی‌دهد که کمی چالش را تجربه کند؟ این که در یک گیم Open World تمام مسیرها بسته شود و تنها مسیرهای درست در گیم باز باشند اصلا وجهه خوبی ندارد. ضمنا محیط گیم هم بیش از اندازه خلوت است و تقریبا با دیگر مسابقه دهنده‌ها تنها خواهید بود. ماشین‌های دیگر برای شما مزاحمت ایجاد نخواهند کرد و این را هم می‌توان به مشکلات NFS Undercover اضافه کرد. یکی از چالش‌هایی که گیمکنان گیم‌های ریسینگ جهان باز با آن رو به رو هستند معمولا همین موضوع است و حالا چنین چالشی از NFS Undercover گرفته شده است. علاوه بر این، اصلا طبیعی نیست که یک شهر تا این حد و اندازه خلوت باشد. چنین ضعفی از یک Need for Speed واقعا بعید است اما این‌که یک گیمکن تا چه اندازه می‌توان این موضوعات را نانگاهه بگیرد به خودش بستگی دارد.

به جز دیگر مسابقه‌دهندگان و پلیس‌هآ، تقریبا هیچکس در شهر نیست!

به طور کلی سری گیم‌های Need for Speed خیلی سخت نیستند. در واقع شما اندک تجربه‌ای در انجام گیم‌های ویدئویی داشته باشید برای موفقیت در هر یک از نسخه‌های NFS افاقه می‌کند ولی Need for Speed Undercover بیش از اندازه آسان است! در این که یک گیم آرکید لزوما نباید چالش برانگیز باشد و بیشتر جنبه سرگرمی و وقت‌گذرانی دارد حرفی نیست ولی فکر نمی‌کنم پیدا کردن کسی که از یک گیم فوق العاده آسان لذت ببرد کار ساده‌ای باشد! اعتراف به این حقیقت که شاید حتی یک کودک هم بتواند در Need for Speed: Undercover به موفقیت‌های بزرگ برسد واقعا اغراق نیست. شاید تا اینجای مطلب از گیم ناامید شده باشید ولی صبر کنید! گیم نکات مثبتی هم دارد که به آن‌ها نیز خواهیم رسید. بگذارید بحث ساده بودن گیم را کمی بازتر کنیم. همان‌طور که گفته شد در Need for Speed: Undercover خبری از ترافیک و حجم زیاد ماشین‌ها نیست که خب همین موضوع کار را برایتان ساده‌تر می‌کند و به یکنواختی گیم هم کمک شایانی خواهد کرد. در طول مسیر هم که با فلش راه درست مشخص شده و تنها از همان راه‌ها می‌توانید استفاده کنید. زمانی که در یک بزرگراه در حال رانندگی باشید کارتان مثل آب خوردن است. تنها کافیست کمی سرعت بگیرید تا ماشین رقیب را Crash کنید و بدون هیچ مزاحمتی تا خط پایان تخته گاز برانید. در هر مسابقه تنها باید از حریف خود جلو بزنید و به محض این‌که این اتفاق رخ دهد دیگر هیچ چالشی رو به رویتان قرار نخواهد گرفت. نه ماشین‌های شهر، نه برگزیدن راه غلط و نه حتی شتاب گرفتن ماشین‌های مسابقه‌دهندگان دیگر. در طول هر مسابقه یا event، تا زمانی که به جلو برانید برنده هستید. البته بعدا می‌توانید ویژگی‌هایی هم برای راننده خود انتخاب کنید ولی این موضوع تاثیر زیادی روی عملکرد شما ندارد و خیلی روی آن حساب باز نکنید. مکانیک کلی گیم پلی تفاوت‌های زیادی با نسخه قبلی خود یعنی NFS ProStreet دارد و از حالت شبیه ساز فاصله گرفته و به همان حالت آرکید برگشته است. شما در Need for Speed Undercover می‌توانید با یک ترمز دستی گرفتن ۱۸۰ درجه بچرخید، کاری که در شبیه سازها بیشتر شبیه به یک آرزو می‌ماند. به بحث مسابقات برگردیم. در Need for Speed Undercover مثل هر NFS دیگری می‌توانید تنوع را در انواع و اقسام event‌ها مشاهده کنید. مثلا در یک سری از event‌ها شما باید در زمانی که از طرف خود گیم مشخص می‌شود بتوانید خود را به نقطه پایان برسانید. این event‌ها نیز سادگی خود را دارند ولی همیشه CPU یک قدم از شما جلوتر است که البته اهمیت زیادی ندارد و بهتر است نگران این قضیه نباشید. بخش Single Player گیم event‌های خاص خودش را دارد و بخش Multiplayer گیم هم به همین ترتیب است. مثلا مراحل اصلی گیم عموما مسابقه با دیگر مسابقه دهندگان خیابانی یا مبارزه با پلیس‌هاست. یکی از event‌های جالب گیم Outrun نام دارد. شما باید برای زمانی مشخص از رقبای خود جلو باشید تا برنده این پیکار شوید. کلا ۹ نوع event مختلف در گیم وجود دارد که می‌توانید از آن‌ها لذت ببرید. هر event جذابیت خودش را دارد و طبیعی است که با یک نوع مسابقه بیشتر ارتباط برقرار کنید ولی این بدان معنا نیست که از بقیه لذت نخواهید برد. بخش چندنفره گیم هم سه نوع event را در خودش دارد که دوتای آن‌ها را در بخش تک نفره نمی‌توانید تجربه کنید. گیم روی دریفت کردن تمرکز ویژه‌ای دارد. هر چه بیشتر دریفت کنید نیتروی بیشتری دریافت خواهید کرد و راهتان برای پیروزی هموارتر خواهد شد. یکی دیگر از روش‌های افزایش سریع نیترو عبور کردن از چند میلی‌متری ماشین‌های دیگر است.

تعقیب و گریزهای پلیسی از جذاب‌ترین بخش‌های NFS Undercover هستند.

سال ۲۰۰۸ عنوان Saint’s Row 2 نیز در کنار Need for Speed: Undercover عرضه شد و این دو عنوان یک وجه اشتراک جالب دارند. شاید Saint’s Row 2 را گیم کرده باشید و اطلاع داشته باشید که برای ورود به مراحل اصلی گیم، لازم بود که به شهرت مشخصی دست پیدا کنید و کسب این شهرت با انجام ماموریت‌های فرعی و فعالیت‌های جانبی میسر بود. Need for Speed: Undercover هم چنین ویژگی‌ای را در خود دارد. تفاوت این‌جاست که برخلاف Saint’s Row 2 که مراحل فرعی کلا از بخش داستانی گیم جدا هستند، در NFS: Undercover این موضوع مشهود نیست و همه در یک راستا دنبال می‌شوند. چیزی که بین مراحل فرعی و اصلی Need for Speed: Undercover تفاوت ایجاد می‌کند کات‌سین‌های مراحل اصلی هستند که اتفاقات گیم را شرح می‌دهند. بخش داستانی و فرعی گیم مراحل مشابه زیادی دارند. Event‌هایی که Checkpoint خطاب می‌شوند را می‌توان به عنوان یک نمونه بررسی کرد. شما در این وضعیت باید به صورت تک‌نفره و با زمان مسابقه دهید! در نوع دیگری از مسابقات، شما باید با ۷ مسابقه دهنده دیگر به مسابقه بپردازید و در نهایت زودتر از بقیه به نقطه پایان برسید. این مسابقات که اغلب برنده شدن در آن‌ها آسان است lap – based نام دارند. در مورد مسابقات Outrun هم که صحبت کردیم. در این نوع event‌ها شما باید برای مدتی مشخص از رقیب خود جلوتر باشید. معمولا این زمان یک دقیقه یا بیشتر است. این نوع رقابت، تنها رقابت تک‌نفره گیم است و همچنین تنها نوع مسابقه‌ای است که شما خودتان می‌توانید مسیر را مشخص کنید و طعم واقعی جهان باز را بچشید. این موضوع اجباری بودن انتخاب راه در NFS: Undercover انتقادات زیادی به همراه داشته و افراد زیادی از آن شاکی هستند. قاعدتا شما باید در گیم آزاد باشید که مسیر خود را انتخاب کنید ولی Undercover این آزادی را تا حد زیادی از شما سلب می‌کند و از شما می‌خواهد آن‌طور که برایتان مشخص شده گیم کنید. در گیم، زمانی که در مرحله نیستید می‌توانید آزادانه در شهر بچرخید ولی مشکل این‌جاست که هر مغازه یا event برای خود قابلیت Fast Travel دارد. بدین ترتیب شما به خودتان زحمت گشتن در محیط را نمی‌دهید و یک راست با فشردن یک دکمه خود را به محل event می‌رسانید. هر گیم دیگری هم از قابلیت Fast travel پشتیبانی می‌کند ولی در Undercover این قضیه خیلی بیشتر به چشم آمده و شما را تنبل بار می‌آورد. در کنار تمام این مسائل و ویژگی‌ها هنوز صحبتی از سیستم ارتقا و شخصی‌سازی ماشین در Need for Speed: Undercover نکرده‌ایم. حقیقت این است که این سیستم مشکلات خاص خودش را دارد و گاهی اوقات هم می‌تواند آزارتان دهد. ماشین‌های گیم اگرچه از تنوع خوبی برخوردار هستند ولی اغلب قفل بوده و تا زمانی که سطح خود را به سطح مورد نیاز نرسانید قادر به خریدن آن‌ها نخواهید بود. در این قضیه پول اصلا دخیل نیست و حتی اگر پول کافی داشته باشید ولی سطحتان از حداقل سطح مورد نیاز ماشین مد نظر پایین‌تر باشد کاری نمی‌توانید انجام دهید. البته در Need for Speed: Undercover بالا بردن سطح یا همان Level کار چندان دشواری نیست و چیزی نیست که نتوانید از عهده آن برآیید. این سیستم البته مزایای خودش را دارد. شما مجبور هستید برای به چنگ آوردن ماشین مورد علاقه خود مسابقات بیشتری را انجام دهید و پیروزی‌های بیشتری کسب کنید. با وجود این سیستم، اهمیت فعالیت‌های جانبی هم در گیم پررنگ‌تر می‌شود. سیستم ارتقا ماشین تفاوتی با گذشته ندارد و فکر نمی‌کنم احتیاج به توضیح در این باره باشد. در واقع شاهد هیچ تغییر یا نوآوری در این سیستم نیستیم و همه چیز رنگ و بوی گذشته را دارد. از جذاب‌ترین بخش‌های گیم می‌توان به تعقیب و گریزهای پلیسی اشاره کرد. پلیس‌ها سعی دارند که شما را از مسیر اصلی جاده دور کنند و ضربات سهمگین به بدنه ماشین شما وارد کنند. در این شرایط بهترین کار فرار از دست پلیس و خارج شدن از نگاه آن‌هاست. باید سعی کنید ناپنگاه شوید تا با مزاحمت نیروهای پلیس رو به رو نشوید. بعد از نگاهه نشدن در یک مدت مشخص توسط پلیس، شدت تحت تعقیب بودنتان کاهش می‌یابد تا در نهایت به طور کلی فراموشتان کنند. شدت دنبال شدن شما توسط پلیس به Heat Level‌ای که دارید بستگی دارد. اگر حرکات غیرمجاز انجام دهید، امنیت را در رانندگی فراموش کنید یا برای پلیس‌ها ایجاد دردسر کنید این heat level به تدریج افزایش می‌یابد تا در نهایت به درجه‌ای می‌رسد که توسط هلیکوپترها تحت تعقیب قرار می‌گیرید و نیروهای زمینی پلیس هم از تجهیزات پیشرفته‌تر استفاده می‌کنند. برای این‌که درجه heat یا همان heat level خود را پایین‌تر بیاورید می‌توانید از ماشین‌های دیگر یا رنگ کردن ماشین فعلیتان استفاده کنید. در یک جمله کلی باید گفت که بازگشت پلیس‌ها به Need for Speed: Undercover خوشایند است. چالش‌هایی هم در رابطه با همین پلیس‌ها به شما داده می‌شود که باید گفت از بهترین چالش‌های گیم هستند. در این نوع چالش‌ها، شما باید تعداد مشخصی پلیس را در زمان معین که توسط گیم به شما داده می‌شود از بین ببرید. در این راه از تاکتیک‌های متنوعی می‌توانید استفاده کنید که برخورد سنگین به ماشین‌های پلیس تنها یکی از آن‌هاست. هوش مصنوعی پلیس‌ها در حدی نیست که بتوانند برای مدتی طولانی به تعقیب شما بپردازند و اگر بتوانید برای چند دقیقه مقاومت کنید تقریبا موفق شده‌اید. طبیعتا این قضیه می‌تواند کار را برایتان ساده‌تر کند ولی لذت‌بخش‌تر نه! نه به صورت صد در صد و کامل، ولی بخشی از هیجان این تعقیب و گریزها به همین خاطر گرفته می‌شود. هیجانی که در نسخه‌های Hotpursuit و Rivals با آن دست و پنجه نرم کرده‌ایم. قطعا انتظار نمی‌رود که Undercover با این دو گیم برابری کند ولی حتی در قیاس با خودش هم می‌توانست بهتر عمل کند. هرچند اگر خیلی سخت نگیرید مشکلی پیش نمی‌آید و می‌توانید از هیجان گیم لذت ببرید.

برای این‌که در گیم پیشرفت کنید باید سطح خود را ارتقا دهید. به همین منظور سیستمی به نام Driver points در گیم وجود دارد. برای این‌که driver point یا امتیاز راننده به دست بیاورید کلا دو روش وجود دارد. یا باید در مسابقات برنده شوید و یا حرکات نگاهنی و نمایشی انجام دهید. حرکاتی مثل دریفت‌های طولانی یا near misses ( همان عبور کردن از بغل یک ماشین دیگر به فاصله خیلی کم ) به همین ترتیب لول شما ارتقا پیدا می‌کند و توانایی‌های راننده هم افزایش می‌یابند. البته این توانایی‌ها در نتایج نهایی تاثیر زیادی نمی‌گذارد و خیلی به آن دل‌خوش نباشید. با بالا رفتن سطح راننده، ماشین‌های جنگاه برای شما آنلاک می‌شوند و می‌توانید این ماشین‌ها را خریداری کنید و همین هم مهم است. به دیگر مزایای بالا رفتن لول خیلی فکر نکنید! در گیم Need for Speed: Undercover بیش از ۵۵ ماشین قابل استفاده وجود دارند که به لحاظ طراحی هم از وضعیت مطلوبی برخوردار هستند. از پولی که به دست می‌آورید می‌توان برای خرید یا بهبود عملکرد یک ماشین استفاده کرد. درآوردن پول در NFS Undercover کار خیلی سختی نیست و اهمیت زیادی هم دارد. اگر واقعا دوست دارید در گیم پیشرفت کنید باید هم خوب پول کسب کنید و هم خوب خرج کنید.

طراحی محیط تفاوت زیادی با Carbon و Most Wanted ندارد.

در کار گرافیکی باید اعتراف کرد که Need for Speed: Undercover شاید یکی از ضعیف‌ترین NFS‌های منتشر شده باشد. تنها نکته مثبت این قضیه، طراحی ماشین‌هاست که از نگاهن آن‌ها لذت می‌بریم، در بقیه موارد فکر نمی‌کنم NFS Undercover یک گیم چشم نواز ( به لحاظ بصری ) محسوب شود. فضای گیم شباهت زیادی به فضای Need for Speed Most Wanted و Need for Speed Carbon دارد. سازندگان تنها روی جزئیات ماشین‌ها کار کرده‌اند و اصلا روی طراحی محیط دقت به خرج نداده‌اند. فضای گیم یک فضای مرده است و به هیچ وجه پویا نیست. یک شهر تقریبا خالی که انگار مدت‌هاست متروکه است و خیلی کم با ماشین‌هایی غیر از ماشین‌های پلیس و مسابقه‌دهندگان غیرمجاز مواجه می‌شود. اصلا بزرگترین مشکل گرافیکی گیم هم همین است. خیلی زود از محیط پژمرده گیم خسته می‌شوید و به دنبال یک تنوع می‌گرنگاه. چیزی که شاید در گیم پلی گیم یافت شود ولی در طراحی محیط خیر. با این وجود، همیشه باید هم خوبی‌ها را گفت و هم بدی‌ها را! گیم اگرچه در بحث سایه‌پردازی مشکلاتی دارد و غیرطبیعی به نظر می‌رسد ولی نورپردازی گیم کار خودش را به خوبی انجام داده است. ساختمان‌های گیم، چراغ‌های تونل‌ها و حتی چراغ‌های ماشین خودتان و دیگر ماشین‌ها جلوه‌های زیبایی به گیم می‌بخشند. اگرچه در طراحی شهر خبری از زندگی نیست، ولی مشخص است که محیط NFS Undercover یک محیط ایده‌آل برای گشت و گذار و کاوش است. هر چند عناصر گیم پلی شاید شما را تنبل کنند و حوصله گشتن محیط را نداشته باشید ولی این دیگر تقصیر شهر نیست! گوشه کنار‌های شهر پر از اتوبان‌ است و مکان‌هایی که می‌توانید از روی آن‌ها پرش‌های بلند انجام دهید. همان‌طور که گفته شد معماری شهر تفاوت زیادی با نسخه‌های Most Wanted و Carbon ندارد و از جهاتی شاید حتی بهتر از این دو هم باشد ولی ضعف‌های دیگر گیم باعث می‌شوند تا این مزایا را نانگاهه بگیرید و یا اصلا متوجه آن‌ها نشوید.

در پایان باید گفت که Need for Speed: Undercover را نمی‌توان یکی از بهترین‌ نسخه‌های Need for Speed دانست و همین‌طور نمی‌توان از آن به عنوان یکی از بدترین‌ها نام برد. گیم مشکلات زیادی دارد و در عین حال سرگرم‌کننده هم هست. در نهایت این‌که شما از این گیم تا چه اندازه لذت می‌برید احتمالا به انتظارات خودتان از گیم برمی‌گردد. اگر یک Need for Speed در حد Most Wanted می‌خواهید بهتر است اصلا حتی از نزدیکی Undercover هم رد نشوید. در قیاس با Carbon نیز، Undercover گیم ضعیف‌تری است ولی به خودی خود می‌تواند برای چند ساعتی برایتان لذت‌بخش باشد. اگر تازه به فکر گیم کردن گیم‌های تاپ قدیمی افتاد‌ه‌اید بهتر است بدون تعارف بگویم که بروید سراغ گیم‌هایی بهتر از Need for Speed: Undercover بروید ولی اگر خود را یک طرفدار تعصبی NFS می‌دانید بهتر است حداقل برای یک‌بار هم که شده NFS Undercover را گیم کنید. حتی اگر ۱۰ سال از انتشار آن گذشته باشد.

دیدگاهها مسدود است